فیلم the Film

سکانس اول

داخلي – اتاق خانه – زمان نامشخص

در نمايي بسته دستهاي كوچكي را مي بينيم كه در حال كشيدن يك نقاشي است و سقف يك خانه را رنگ مي زنند نما بازتر مي شود ،دختر بچه اي هفت ، هشت ساله را مي بينيم كه مشغول نقاشي كردن است .يك جعبه باز مداد رنگي در كنار او قرار دارد .دخترك از جعبه مداد رنگي يكي يكي مدادها را بر مي دارد و نقاشي اش را كامل مي كند .

داخلي – اتاق خانه – ادامه

اكنون نقاشي دخترك را مي بينيم كه تمام كادر را گرفته است .در نقاشي يك منظره سرسبز با يك خانه كوچك و يك دختر كوچولو به همراه مادرش كه در كنار آنها يك درخت بزرگ قرار دارد كشيده شده است .دختر كوچولوي نقاشي خندان است و مادرش چهره اي مهربان دارد .رنگ لباسهاي مادر سبز و صورتي است .در همين هين دستي كوچك آن را مي گيرد .نما بازتر مي شود .دخترك را مي بينيم كه نقاشي را بر ميدارد و باعجله از كادر خارج مي شود .مدادرنگي ها  در ميان اتاق پهن است .

داخلي – اتاق ديگر –ادامه

نمايي از پاهاي مادر با دامني قهوه اي رنگ ، صداي جارو برقي تمام قضا پر كرده است .مادر در حال جارو كردن است در همين هين دخترك وارد كادر مي شود و با خوشحالي نقاشي را به مادر نشان مي دهد .مادر لحظه اي نقاشي را از دست او مي گيرد و با نگاهي كوتاه و سريع ، دوباره آن را به دختر مي دهد .سپس رويش را بر مي گرداند و در حالي كه همچنان جارو مي كند از كادر خارج مي شود .دخترك اخم مي كند و لحظه اي سر جايش مي ايستد .او با نارحتي بر مي گردد و از كادر خارج مي شود .

بیش از صد سال است که سینما وارد کشور ما شده و این در حالی است که این هنر از جانب مردم مورد بی توجهی قرار گرفته است.نمی دانم واقعا چرا مردمی که همیشه دم از فیلمهای کشورهای دیگر می زنند سینمایی را که همان کشورها آن را تایید می کنند  قبول ندارند.در تمام دنیا روی فیلمهای ایرانی بحث و گفتگو می شود.کارگردانان ایرانی در بسیاری از جشنواره های خارجی شرکت می کنند و اکثرا با دست پر بر می گردند.از اکثر کشورهای دنیا در مسابقات و جشنواره های داخلی ما شرکت می کنند و ... اما باز هم دیدگاه بدی نسبت به فیلمهای ایرانی در بین مردم وجود دارد.

درست است ما کمترین تجهیزات سینمایی را داریم و مثلا ساخت یک فیلم معمولی مانند مرد عنکبوتی در ایران خیلی مشکل است آن هم به خاطر استقبال ضعیف مردم از سینما و فروش پائین فیلمها که دیگر چیزی کف دست کارگردان و تهیه کنندگان باقی نمی گذارد که بخواهند روی پروژه بعدیشان بیشتر کار کنند.

متاسفانه به دلیل انتقادات نابجای بعضی از افراد از جمله منتقدین سینمای ایران و همچنین برخی مطبوعات زرد که هیچ چیز از سینما نمی دانند و ماهیت آن را به بازیگر نسبت می دهند و برای بالا بردن فروششان دائم در کاغذ پاره هاشان از ناهنجاریهای چهارتا بازیگر تازه به دوران رسیده می گویند دیدگاه خیلی بدی از سینمای ایران در بین مردم ما به وجود آمده است.البته هستند افرادی که فرهنگ سینمایی بالایی دارند و به سینما به دید دیگری نگاه می کنند.همچنین هستند مطبوعاتی که برای رشد و اطلاع این هنر می کوشند و همچنین منتقدانی که با انتقادات سازنده شان یار و پشتیبان این قشر از هنر ایران یعنی فیلمسازان بوده اند.

 اما آیا فقط انتقاد؟سعی کنیم زیاد از انتقاد کردن لذت نبریم بلکه بایستی همیشه پیش قدم بود.

سالن سینما سالن همایشی برای دیدن آنچه ما نتوانستیم خوب ببینیم.

و آن کس که فیلمی می سازد ابتدا بایستی خود را بسازد.

و تا خود را نساختیم فیلمی نسازیم

من یک کارگردان هستم و می خوام فرایند تولیداتمو تو این ویگاه قرار بدم تا همه با هم روی کارها بحث کنیم.